Escondidos no máis fondo do baúl.

Era fantástico. A cousa máis fermosa que vin na miña vida. De cando en cando botáballe unha ollada, imposible non facelo, destacaba pola súa beleza. Era a guinda dun día de ledicia, o punto de mira, a razón de ser para quen a coñece...
sen dúbida algo espléndido,
si...era o seu sorriso.

...

Non sei porque foxes si cando o fas pasas por diante do diaño...agarda, alguén virá para acollerte nos seus brazos.Será a mellor solución...créeme,alguén haberá.(ou iso me fago crer)